دانشمندی در حال ساخت روباتی کوچک با پوشش کتان (شبیه پارچه گونی) است و داستان با برخاستن روبات کوچک (شماره 9) در آینده شروع می‌ شود. در طول فیلم بیننده از نابودی دنیا و انسانها توسط ماشبنها و رباتهایی که توسط انسان ساخته شده  آگاه می شود. به نظر می رسد در پایان دنیا جز برخی رباتهای فلزی تنها چند ربات با پوشش کتان وجود دارند که آنها نیز در هراس از رباتهای فلزی  زندگی می کنند و شماره 9 نام آخرین ربات کتانی است که بعد از سالها بیدار شده و به جمع این رباتها پیوسته است و در تلاش است تا دوستانش را نجات و دلیل ساخت خود و دوستانش را متوجه شود.

انیمیشن 9 با کارتونهای رنگی و شاد فرق زیادی دارد و بعید نیست که مخاطب اصلی سازندگانش نه کودکان بلکه بزرگسالان باشد. انیمشن 9 اقتباسی از انیمیشن کوتاهی به همین نام است که در سال 2005 کاندید اسکار شد. ایده و داستان جالب این فیلم کوتاه از دید تیم برتون ارزش یک فیلم بلند سینمایی را داشت و از همین رو در سال 2009  انیمیشن بلندی با همین نام به کارگردانی شان آکر (کارگردان همان انیمشن کوتاه ) ساخته و عرضه شد.

کیفیت و گرافیک بالا به همراه داستان خلاقانه از انیمشن 9 را اثری قوی ساخته که دیدنش را الزامی می کند!  اما آنچه انیمشن 9 را از کارتونی تفریحی خارج و شاید به فیلمی معنا گرا تبدیل کند داستان فیلم است.در فیلم 9 قهرمان داستان رباتی کوچک و ضعیف (ساختن آنها با پارچه گونی تاکیدی بر این ضعف و تفاوت آنها با رباتهای فلزی است) است که حتی در ابتدای داستان قدرت سخن گفتن ندارد و ربات مشابه دیگری  ابزار بیان را برای او تهیه می کند. رباتهای کتانی هر کدام بخشهایی از خصلتهای انسانی را دارند. ترس،شجاعت،نبوغ، فداکاری، محافظه کاری و... در این رباتها وجود دارد و از همه مهمتر آنها روح دارند و ماشین فلزی بزرگ روح آنها را می رباید و در نهایت شخصیتهای داستان صرفاً به دنبال نابودی ماشین بزرگ نیستند بلکه آنها تلاش می کنند  روح دوستان خود و در واقع ارثیه دانشمند را نجات دهند. داستان ۹ پر از کلیدهایی است که بایستی توسط بیننده رمزگشایی شوند. در پس روباتهای کوچک و داستان آخرالزمانی این انیمیشن میتوان شباهت زیاد داستان را با زندگی بشر (بخصوص بشر امروز که اسیر دنیای ماشینی است ) و معانی و داستانهای مذهبی دید.